13 Kasım 2014 Perşembe

Küçük erkekler


Moda, kişinin üzerine yapışanı giymesidir. Kural bu, kabul ve kendimde uyguluyorum ama erkek çocuklarında bunun geçerli olduğunu düşünmüyorum. Özellikle de pantolonların ağ kısmı bolsa ne kadar rahat oluyor . Gerçi onların paçalara doğru daralan kesiminden dolayı pek giymek istemiyorlar. Can'ın tombik bacaklarını daha çok küçükken bile o tip pantolonların içine sokmuştum. Ne yakışmıştı. 

ha bunlar da aynı biz:  bir yummy mummy ve tiny little son :)
Bu mont güzel. Bulursanız alın. 4 yaş alıyoruz. 
Biz böyle pabuç giyemiyoruz. Renk süpermiş.  Ayaklar patetes biraz bizim yada poaça yada pofidik puf böreği. Ama bu yaşta da öylesi daha makbul. 

Ooo ! Bu kombini al, Can'a uygula, babasına, dedesine, eniştelere, eşe dosta..Yavaş uyguliyim ben tmm .

Renkli, cıvcıvlı veya poposu inekli şeyler tabiki olacak, kendi içinde tutarlılığı olduktan sonra şimdi giymeyecek de ne zaman giyecek? Ama bu pastelleri, toprakları da yakıştırıyorum zamanelerin zaten seni beni beğenmez duran o yüksek özgüvenli, havalı totolarına.

Aksesuarlar... Uf!  O atkılar boyunluklar, bereler, askılar ve tabiki en çok da şapkalar. Yani 30+ koca adamlara yakıştığından daha çok yakışıyor aksesuarlar. Hele şu birazdan dibinizin düşeceği örgü bereler.. Hani bir söz vardır ya , çirkin bebek yoktur, o çirkin bebeğin güzel bi şapkası yoktur diye . Ay ne bilge insanlar var böyle özlü konuşan.. 

hippo zippo

fly so high

korsana evet

ooo panda, ver bi yanak

bu süet ve içinde de koyun postu olan şeylere bayılıyorum
Bu beresi çok güzel. Belki yakında yukarda gördüğünüz berelerden biri de bizim olur. kısmet
 Yazın şort ve tshirt giyip çıkıyorlar sokağa, Çok güzel tshirtler var tabeyki, ama tshirt işte, bir stilden söz etmek zor, hani bir ağırlığı yok, yeri geliyor, terden, pislikten günde 4 tane değiştir , evdekiler bile farketmez değiştiğini. O yüzden kışlık kıyafetler daha çok gösterir kendini. Örmeler, hırkalar, sweatler, botlar, yağmur çizmeleri. 
Kızlarda durum bu değildir belki anlayışla karşılıyorum, çünkü neden? Kişiliğim bu yönde.

bordo gönlüm sondo
botlaar, canım


Zarada falan var böyle şeyler, 4 yaş alıyoruz demişmiydik honey;)
al bu kombini, koy kıyafet yönetmeliklerine.
Şimdi bu örneklerden yola çıkarak Can üzerindeki uygulamalara kısaca göz atalım ister misiniz? Birebir uygulamayı kast etmiyorum zira o şekilde çalışmıyoruz. Duyguyu alıyoruz anlıyor musunuz?

Kendisi de bir havalarda tabi
Biraz da geçmişe bakalım öyleyse. Geçmişi mi var demeyin. Var, 1 tane. Aslında 2 de, ilk kış sayılmaz, el kadardı. 
Bizim çok. Bazılarının daha bile çok. O kadar çok geçmişi olanlar var ki! Uf!

Neyse yazımın alışılageldik bölümlerinden olan, geçmişle, gelecekle, içsel hesaplaşmalar / dışa vurumlarla ilgili, hepimizin şöyle bir geriye gidip belki de duygusal açıdan kendimizi yokladığımız hatta sarstığımız ve yeniden hatırladıklarımızla bir ölçüde kendimizden korktuğumuz felsefi kısmını da böyle atlattığıma göre derinlikli yazıma devam edeyim. lşgkjşhjkgşljkgşljk

Ne diyorduk geçen kış Can ayıcığı:

bit kadarken de irice bir bitti :)
bu 2012 aslında


Bir zamanlar knitwear denilince akla gelen hırkası. Arkasında aslan var amaa göstermem!

tipik

Şapka severiz fark ediliyor mu?




Yeteer kış yeteer  mi dediniz, bence de yeter ama geldi, kapıda, nasıl başa çıkacağız? Yapabilecek miyiz tekrar aynı şeyleri sizce? İstanbul' un ıslak soğuğuyla boğuşurken tekrar mutlu olabilecek miyiz tanrım!  Hiç sanmıyorum! 
Hadi gene yazlık fötr şapkalara bakalım. On tane yok bizde , çeşitli şeylerle kombinliyoruz sadece. Hiiih sırrımızdı, ağzımdan kaçtı!
Bu arada arkadaşlar nazar filan varsa eğer, royal beybime ve burdaki, resimleri gayet izinsizce kullanılan diğer bebelere bakarken enerjilerinize hakim olun.







Evet şimdi tüm bu anlattıklarımızı ev kıyafetleriyle taçlandıralım öyleyse. Evde giydikleri aslında en önemli olması gereken şeyler, rahat olacak, sağlıklı olacak, bakmayın şekilsel kaygılarıma benim canım, kimim ben, Steve Madden mı?
Lütfen,  rahat olurken de çooook güzel görünebiliyorlar.


kendinden kilotlu ceket ahahaha 

Benim ayıma da bu yakışır.

Bundan bulursanız bana alın. 36 beden giyiyorum hihohohi

kendisi de tulumu gibi geyik olur işşallah. 

bundan bana göre bulursanız almayın, taytı olsa belki..o değil de ay çok şekeeer yazmam gerekiyodu gene ben kaçmışım içime :)

Beni pinterestte takip edenler biliyor buradaki görselleri . Ama azcık gevezelik edeceksek onun yeri ne pinterest, ne instagram, kaliteli monoloğun adresi : "canvarsa.blogspot.com" !!!

5 Kasım 2014 Çarşamba

Deniz,kum,güneş.. vol2

He he son şakamı beğendiniz mi? Son şakasını yaptı dediğinizi duyar gibiyim. Tahtaya vurun :p
Canın son günlerdeki favoriş cümlesiyle: " Güzel mi fikrim. Fikrimi Beğendin miii"


Tatilde yediklerine çok kafayı takmayacağımın sinyallerini yolda tostla beslerken veriyordum adeta. Orda da her sabah kahvaltıda omlet yedirtmeye çalışırken tosta yumuldu danacan.


Hala bebek o. Bakmayın afedersiniz eşşek kadar olduğuna . Karanlıktan korkuyordu bebitom.


Otel konforluydu evet , yeniydi evet, bu yıl açılmış zaten, tertemizdi çok temizdi evet, elini attığın her şey özel tasarımdı evet, yemekler çok lezzetliydi evet, turistler çok Almandı evet,dar alanda kısa paslaşmalar yapmışlar evet, mekanı çok optimum kullanılabilecek şekilde akıllıca planlamışlar evet ..fakaat doğa denilen mefhum orda araki bulakiydi. Bir zamanlar muz tarlası olan yerler şimdi bitişik nizam otel olmuş durumda. 
Biz de katılım göstererek bunu teşvik ediyoruz ama sor ki niye? Can bir büyüsün vallahi de ilk tercihimiz otel olmıycak, söz...Konformistliğimi gizlemiyorum ama ben doğayı, denizi, güzel bakir koyları,ıssız plajları da seviyorum Bu her gün akşama kadar havuz işi ..ı ıh..Ama oooo havuuz, alırım bi dal deyip de atlamadım mı ? Of course i did! Evet evet yağmurda bile..



Tatlıydı bızdık
Tatlıydık, Bizdik
ahahah şiiir yazdım iyimi :p






Patates , pizza, makarna en sık tükettiğimiz şeylerdi galiba. Çocuklar da otlandı malesef. Ama beklediğimden çok daha iyi bir beslenme performansı gösterdi Cancağızım. Her gün kuzu tandır yedi daha napsın. Pilavdı, balıktı, çorbaydı, meyveydi..Yedi yedi , yeri geldi benim kadar pattis yedi ama öbürsü şeylerden de yedi. Bundan size mi ne? Yaz google a 29 aylık çocuk ne yer ne içer diye, bu site açılcak ki bikere!

Otelin tüm mobilya ve aksesuar ve ıvırzıvır şeylerini sevdim. Bu yüzden arada bi Canla girip içerde oturup bu rahat koltuklarda sohbet ettik.Muhabbeti çok iyidir. Hiç sıkılmazsın



Ama muhabbet ettiği kişi Ece ise, o çilekeş Ece ise , nedensiz afra tafraları çekmek, sevdikçe itilmek, öptükçe tepilmek zorunda kalıyor. En canımı sıkan konu buydu tatilde.Takma diyorlar ama takıyorum. Ece çok tatlı ve o ama yani bi kız. Benim ayının kaprislerine şiddetine maruz kalmak zorunda değil ama seviyorum diyor!  Bitsin artık bu dram!



Her akşam banyo sonrası biz hazırlanırken yemeğe kadar olan süre bizim odada çizgifilm saati. Toplanıyorlar, bu esnada keyifler yerinde, iltifatlar havada uçuş : 
"oo çok şık olmuşsun can"
"sen de çok şık olmuşsun ece" :D Mehmet Eren tabiki onların bu inişli çıkışlı dünyasının dışında. Adam cool . Kendi hayal dünyası çok zengin zaten. Yeri geldiğinde Eceye abilik taslamak var o kadar.


 O animasyonlar vardır ya , hiç sevmem, iyi oldu maruz kalmadık. Ece ve meren seviyor,istiyor, katılıyorlardı ama biz aydınlık yerlerdeydik mümkün mertebe. 





Bizim de hani vaktiyle çok sevdiğimiz o dinlenme anları vardır ya yatarsın şezlongta boş beleş, işte bu üçü de seviyor o işi. Ece ve Can'da kıçlarda bez, atışıyorlar şezlontan şezlonga. Bir gün bağlamadık da neyse şimdi söylemiim, çişli oralar dersiniz de otele gitmezsiniz...
Aman Ece bizim güneş kremini kullanıyor mu? Etrafta birinin içtiği zararlı bişiler varsa bi yeşilleneyim mi? Can'ın kolamıymııış, bira mıymııış diye bakıyım die ikna etme denemeleri..



Bu da artık dönüş anları
Heyheyler üzerinde
Ayrı takılıyolar gene.
Yahu Ece geliyor Can'ın ensesinden hemde kıvırcık bukleleri eliyle güzelce kaldırıp tatlı tatlı öpüyor, bizimkinin ettiği laf: " saçlarımı bozuyosun yaa!!"

Bu yataklar iyiydi gerçekten de. Bahçem olsa koyardım.
Akşamları bebeleri ve kocaları uyutup ablişle ne muhabbetler ne gıybetler ne çiğ et yemeler..mmmhh

Hepinizin herşeyini bilen biri var Bursa'da. ohhs !


Deniz,kum, güneş..

Geldik Eylül'e
Evet evet tatile. Güzeldi. Sağolun valla nolsun ablamlarla beraber çoluk, çocuk, yemek, içmek . Otel tatili işte. Amaan geldi geçti, sayılı gün, çabucak bitti. Darısı seneye  .

24 Ekim 2014 Cuma

Gökçeada, İmroz diyen de var



Sıcaktı!
O gün hava çok sıcaktı!
Çünkü yaz dı. Hani şu biten var ya. Sanki hiç yaşanmamış gibi, göz açtık kapadık derken gelen geçen,bi daha bi daha nidalarımıza rağmen "baaaay seneye görüşürüz honiii" diyerek çekip giden yaz dı. Ağustostu. 

Tatili iple çekmekten yorgun düştüğümüz bir hafta sonunda hadi kaçalım, belli kimseler kaçıyormuş, orası kaçmak için birebirmiş dedik. Çünkü kolay kaçılıyormuş, çünkü kaçacak delik arıyorsan ve de orası ilk aklına gelen yer değilse, sen kişisel tarihinin, ya Gökçeada diye bir yerin varlığından bihaber olduğun bir dönemindesin ya da işte nebiliiim vizyonsuzsun sayılıyormuş sanılıyormuş. 
Halt! Külliyen!

Tamam ada güzel tamam ada nezih tamam ada huzurlu tamam ama gitmek? 10 saat sürer mi? Kamooon, bir yere gitmenin 10 saat sürmesi yasaklansın. O ne araba kuyruğu öyle. Beklerken mevsimler geçti, Can büyüdü, fiziksel ve zihinsel becerileri gelişti. Olgunlaştı . Yani öyle olmalı çünkü gıkı bile çıkmadı onca saaat...


İnternet sitesinden görüp beğenip rezervasyon yaptırıp parasını peşinen ödediğim ve ancak akşama doğru ulaştığımız Değirmen Otel de bizi şöyle karşıladı: "canım ya, yerinizi sattık biz, yer yok, ama hiç üzülmeyin çok şirin bir yer bulduk sizin için, derme çatma, rum taş evi ama sort of gecekondu ama ambiansı yeter" 

Orda leydi çizgimden çıkmamamın sebebi aç oğlumun karnını süpper bir omletle doyurmuş olmalarıydı..İlerde bir George Clooney olursa diye tarihe not olsun diye söylüyorum, Can ilk omletini burda yedi. Gerçi bu otel prim yapmayı hak etmiyor ama neyse yah .. İster gidin ister gitmeyin, sonuçta otel güzel, odalar şahane, belki sizin odanızı satmazlar. Beklentiler...

O anda kafama saplanan baş ağrısına rağmen saatin 6 yı geçiyor olmasına, Can'ın uykusunu almamış olmasına bakmadan kendimizi denize attık. Aydıncık Plajındaki bungalovlarda kalıyor olmayı istedim o an. Gayet rahat görünüyorlardı klimalı hem. Önemli bi faktör olduğunu o gece çok iyi anlayacaktık...



İlk kez denize girişi diyebilirim çünkü 5 aylıkken Antalyada feryat figanla başlayan ve kaçarak uzaklaşılan ilk karşılaşmadan sonra, Kuşadası' nda da sesinden bile korkma hali nedeniyle ayak basmamıştı. Şimdi o akşamüstü saatinde ben şezlongta başımın ağrıdan kopup düşmemesi için çabalarken o gayet keyifle tadını çıkardı denizin. Meğer adada bir daha da giremeyecekmişiz o güzelim denize. Sonraki günlerde fırsat olmadı. 

Sonra akşam artık yorgunluktan oğlum isyan noktasına gelmiş haberimiz yok. Yemek yiyelim diye çıkacağımız sırada "ama ben uyuyacaktım artık yeter nereye gidiyoruz gitmeyelim" diye ağlayışını ve bir iki dakka içinde uykuya dalışını hiç unutmam herhalde. Biz de müştemilatımızın sundurmasındaki tahta sandalyelerimizde dizimizin üstünde pide ve ayran yiyerek Gökçeada'da bir Cumartesi akşamı ne yapılıra yeni bir açınım getirmenin huzuruyla 22:30 da uyuduk :)

Velhasıl ertesi gün kendimize kalacak yeni bir yer bulmak taşınmakla geçen neredeyse yarım gün sonrasında,  gölgelii, konforlu, dinlenebilmeli, dondurma-türkkahvesi ve other yararlı/zararlı şeyleri hüpletebilmeli yerde olmanın bilinciyle, öğlenin kavurucu sıcak saatini havuzumuzda geçirelim akşam üstü deniz yaparız dedik, yağmur yağdı, sanki gelinilik yerine bedenimi kefen sardı ..sankiii gelinlik yerine.... noluyoorhh bzsspppstt syntax error!! :p






Çok kimse bilmez, bilen bilir, bilen benimdir, benliimin bir tarafında her şerde hayır arayan bir polyanna tutunmuş benim. Ya da tutunmamış, bilmiyorum da sanırım ilk otel fiyaskosu  Anemos Oteli bulmamız içinmiş. ( Tıklat bi burayı, yeni pencerede şaapcak )

Tamamm, 1 gece kaldık ama gerçekten kaçtığımıza da , onca yolu teptiğimize de değdi. Bu küçük ama sevimli otelin odaları da, yemekleri de , işletenleri de personelin ilgisi de, uf ne biçimdi! Mersiiii... Ya da Can ın bugünlerdeki söylemiyle : "Ay çok teşekkür ederiiz!"

Arcan abi gibi yatıyorum dimi annee :D

Odanın önünde derin derin sohbet ettik, birbirimizi anlamaya çalıştık

adanın dokusuna uyumlu mimarisiyle ...

Önünde istersen organik meyve sebzeleri toplayıp yiyebileceğin bir bahçesi bile vardı da o kadar uzun zaman kalmayınca sadece göz gezdirdik, temiz hava soluduk.

Havuz faslı, sonra Can'ın uykusu derken akşamüstünü bulduk ama gelgelelim yağmur yağdıı. Bi bu eksikti demedik, olsun olsun dedik, daha iyi, gezeriz biraz.


Türkiyenin en batısında güneş böyle batıyormuş


Zeytinli de Barba Hristo ya doğru emin adımlarla yürüyenler.. 
Hem Uğurlu'yu, Zeytinli yi görmeden olmazdı. Doku moku..Düşüp de dizini kanatmasaydı keyifler iyiydi . Ama olsun, bugün bile "az kalsın denize düşecektim" diye abarta abarta anlatıyor o düşüş hikayesini..

Bu arada biz Kaleköy mevkiinde kaldık. Orası adanın merkezindeki "gelinen" yerlerinden biri. Güzel restoranlar kafeler var.  Bu köyler ise işte gezmeye görmeye tatlısından yemeye gelinen biryerler , şöyle kokladık geçtik.
Yine anlam veremediğim tatlıların sunulduğu ve oldukça rağbet gören kafelerden birinden  Gökçeada manzarası



Söylemeye gerek varmı, zor döndük, yani piskolojikmen zor. Hani yani, ora dururken bura da ne ki? Fakat vapura girebilen son araba olarak bu kez şanslıydık, sol arka teker dışarda kaldı mesela :)

İşte böyle, aylar önce yaşandı bitti , ancak yazıyorum, ama tamam da ne olmuş?