ilk kelimesi sanırım "korktum" du.
"ıııııığ ıh" sesiyle bilumum makine seslerini tarif ediyodu ama bir kelime formunda değildi. hep "ıııığ ıh" tı.
aylar önce sanırım 11 aylıkken taa genzinden gelen bir zorlamayla çıkartabiliyodu bu sesi. şok olmuştuk
sonra "çiçek" dedi. "tiiiitek"
biara ona köpek,küpe,kapak,köpük kelimelerini aynı anda öğretmeye çalıştığımızı fark ettim, saçmaydı :)
sonra hızlı bi şekilde üç heceliler çıkmaya başladı ,şaşırttı
beklenenden çok çok önce geldi süprizli kelimeler..
ilk "akkabi" dediğinde şok geçirdik
"te-le-ton" geldi kısa bi süre sonra
ortadaki le kısmında derin bi nefes alarak :)
sıra iki kelimelik çok minik cümlelere geldiğinde balkonda gördüğü ve "kata" dediği karıncayı evde de görünce "o burda" dedi.
sonra da ayferin düğünü için orduda otelde babasıyla takıldıkları sırada emrahın arkasından "emrah gitti" dedi r sesini çıkarabilicem diye dilini arkada yuvarlayarak .
ertesi gün "emrah gitti şeyda gitti " bir kalıp olmuştu ve biz işe gittiğimizde " anne gitti baba gitti " şekline uyarlanmıştı :( bilmem...bence acıklı :(
sonra çağırmak nedir onu öğrendi
neeninaaannn neeninaaann sesleri eşliğinde bi kuşadası tatili yaptık :) neslihanı da hep etrafında görmek istiyodu
zaten ortamda hoşlandığı birileri varsa gitmelerinden hoşlanmıyoruz ve o sahte ve yapmacık ağlamaklı ifadeyi takınıyoruz:)
boyunu aşan ifadeleri yerli yerinde kullandığı zaman tadından yenmiyor
tatilde köpekten korkan kız çocuğuna gidip "korkma" deyişi gibi. kendisinin 15 aylık cüceliğine bakmadan akıl vermesi ..bilmem.. komik :)
nerdesin ler var birde.. melodisi de kendine münhasır ve değişmiyor. "anneee ner-de-sin" , "babaaa ner-de-siin " dedik bi akşam parkta gezerken.. orda kaldı zannederken ertesi gün bizimki evde memesini aramış "memeee nerdesiiin" diye :)
bugün artık tam bir papağan şeklinde her duyduğunu tekrar ediyor.
biz "iyi günler " diyoruz , oda bizim peşimizden ve her yanından geçtiği insana tekrar ederek ve de o kendine has el sallamasıyla selam vererek "iyyginleey iyyginleeyy" şeklinde dolaşıyor.
komik olan ise bu tekrar meselesini çok büyük bir güvenle yapıyor olması. bazı kelimeler var ki tabiki anlayamıyor ve söyleyemiyor ama onun yerine kendi söyleyebildiği "akigomonekuga" gibi sesleri sanki de aynını söylemişçesine koca bi alkışı hakettiğini düşünerek söylüyor...bilmem.. biz çok gülüyoruz :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder