25 Ağustos 2014 Pazartesi

sıcak,çok sıcak


WARNING: Bol fotoğraflı, az yorumlu bir post.





Bunlar 2014 Temmuz ayı site içi park görüntüleri. 27 aylık yani. Günlük rutinler çok değişmiyor. Kendi iç dünyasında mutlu,huzurlu...Anne ve baba ile yapılan yürüyüşlerden bolca keyif alınırken, kalabalık ve bol çocuklu parklardan bilinçli olarak uzak duruluyor. 
Parametrelere göz atarsak;
Sosyalleşme : Az
Merak: Yoğun
Abiler yokken su tabancalarını kurcalama: Yoğun




Neslihan ve Esra ile kaçamağımız, çok keyifli ve sıcak ve sadece benim için değil onlar için de yorucu bir Cumartesi. Ne hoştu.


Altın bulmuş gibi değil mi? Yok bulmadı. Aslında öncesi/sonrası konsepti yapmalıydım. Hala blog odaklı yaşayan bir blogger olamadım. Oturiyim sıfıriyim.



Bugün bayram erken kalkın çocuklar..arrggghh ne zor bi kural bu..Bayramları değilse de bayramlık giymeyi severdim. Giydirmeyi de seviyorum galiba. 


Burası doğduğum ve büyüdüğüm ev. O çanak antenlerin yerinde şimdi tarihe karışan çatı antenlerinden vardı, evden tamaam olduuu diye seslendiğimiz ama kim çıktıysa o inene kadar tekrar bozulduğu günler..ı ıh özlemedim :)
Dede de biz gelicez diye elektrikli motosiklet almış, ben bile almancılar gibi gezdim ilçede:)




Benim öteki güzel çocuklarım. Ninevari bir yaklaşımla başladığım bu paragrafta demek istiyorum ki; O güzeller güzeli Ece'ye benim oğlan fena taktı kafayı. Aman Ece mutlu olmasın, aman Ece naaparsa kıçıma batsın düşüncesini benimsemiş, yürüyor bu çarpık yolda. Hayır ilerde kız meseleleri yüzünden akıl almak istediinde Ecenin yerinde olsam yürrüüüü taş arabası derdim. Ama biliyorum ki Ece yapmıycak. O müthiş bilmişliğiyle çok güzel fikirler verecek bu erkek akıllılara. Şimdi bile bayaa olgun olgun idare ediyor güzellik:)

 Bir naylon arabayla dünyalar onun olmuş gibi sevinen Türk kırosu can :)




Bayram dönüşü bol Ayferli bol İstanbullu iki gün. Bümed de havuza kavuuştuk, doyduk.


Uyku gelince, güç tükenince ama oyuna devam etmek ille de gerekince haller böyle . Caan dediğimizde verdiği cevap : "Efendim canım söyle" :)



Babayla musmutlu park anları. İşten geldiğini görünce başlayan bu ışıldamalı gülücükler, sonlara doğru eve girmeyelim konulu mızıldanmalara dönüşse de hergün evden önce parka koşturuyor babasını.

Böyle böyle geçen sakin huzurlu yaz günlerine geçtiğimiz haftasonu 2 günlük Gökçeada kaçamağıyla hareket kattık. O da bir sonraki yazının konusu olsun. Ya da belki Eylül deki otel tatiliyle birleştirerek yazarım bu tembellikle. Bana belli olmaz belki de blok yaparım blok blog olur. Önce yedekleme sorunlarımı çözmeliyim.


10 Temmuz 2014 Perşembe

Summertime's in Bloom

Yaz.
Tatilsiz bir yaz.
Denizsiz havuzsuz.
Yoğun görünümünde halbuki bommboş bir yaz.
Yine de yaz.
En sevdiğim şey! Yazayım o zaman. 
Canı balkonda yüzdürmeye ancak başlayabildik 
Yağmuru, rüzgarı, tribal gidiyor yaz bu sene. 
İki gün yumuşak başlı, ılıman, sonra birden çok ateşli, ardından soğuk, mesafeli. Sonra yeniden hiç ummadığın bir anda hadi ben gittim diyerek saklanan, başı sonu belli olmayan bir yaz! Ruh hallerimiz de çorba oldu bu sayede. 
Can'ı görünce, Can'a giderken canlanıyorum tabi. Keşke onun koltuk altında yaşasam bazen. Hem balkon havuzunda serinlerim istersem, sıcak diye hemen şeyapma okuyucu. Kimse göremez orda beni. Kimse kıramaz, dökemez, dokunamaz.
O da bana işine gelmeyince "sen git sen gelme sen pissin"  diyor gerçi. Yok yok, bak gördünmü tek başınasın şu hayatta. Öyle diyor çünkü iyice hayırcı anne oldum gözünde. Evet ben hayırseverim.  Ama bunun bana bir hayrı dokunmuyor yani sevgisi kaçıyor sankim. Hemen baba yada babanneye yanaşıp beni ötekileştiriyor.




Biz işteyken hayat ona güzel. Babannesinin balkonunda taşıma suyla havuz keyfi yaşıyor. Gerçi ilk önce girmem fln demiş tırsık tavuk ama sonra girince müthiş zevk almış.Sanki kendini ilk kez görüyormuş gibi pipisine bakıp "aaa baksana pipim kırılmıış " demiş :D Sonra da bana "anne sen sünnet oldun mu ?" dedi. Kafasında deli sorular. Aynı annesi kdkdkfdfjlkdsjflsdfj
O değil de daha zor sorular coming sooon değil mi :)

Park gezmeleri de akşam biz gelince devam ediyor, içerde kalan kurtlar da o sırada atılıyor terle birlikte. Koş hopla zıpla yorulmak nedir bilmiyor. Kedilerle düşüp kalkıyor tabi bu esnada hayvan sevgisi neymiş ona sorucaksınız. O kediyi severken: " tüylerini koparmıyım daaa" ya da "üzerine bincem onun...sessizlik...biraz düşünmece...üzerine binilmez deee" gibi laflarını dinliyoruz :D  Yani aslında ilk önce aklından fenalıklar geçiyoor geçmiyor değil. İzlemedeyim yani doğruyu kendiliğinden bulamazsa,şeytana uyarsa da kediden önce ben davranabileyim diye:)


Kuzenleriyle bol bol zaman geçirdi. Ecem ve Efeyle yani. Ecem çok tatlı, ilgili, sevgili bir abla. Efe de iyi bi arkadaş.





Kelebek Çiftliği...Beykoz Zerzevatçıköy'de güzel koca bir bahçe içinde güvenli,yani çoluk çombalağı rahatça kırlara salabileceğiniz bir mekan.Biz kahvaltı ettik.Osu da iyiydi. İçinde bir de sera var, kelebek üretilip gelenlere kelebeklerle ilgili sunum izletiliyor. Sunumu izleyenler faydalı olduğunu söylüyor. Ben ve Can dışarda selfi filan çekiyorduk işte naapıcan sunumu munumu :p Ama serayı güzelce gezdik. Hoşuna gitti o kadar yakından görmek kelebekleri.
 



Yani çalkantılı, entrikalı, dolambaçlı,inişli çıkışlı iş yaşantım var benim de şeyy işte evde de bazen bağırıyorum o yüzden. O şekilde..





26 Haziran 2014 Perşembe

Yunus sözün anlar isen, mani'sini dinler isen..



Yıllar boyunca Osmanlı İmparatorluğuna başkentlik etmiş, likyalılardan karyalılara kadar her sosyal şeyin yaşamış olduğu , medeniyetin beşiği de dediğimiz coğrafi bölge Eskişehir. 
İlk önce konum nüfus ve morfolojik özelliklerden başlanır metinlere. Benim yazılarım da elbette kaideli ve 9-8 lik hece ölçüsüne tabi dikkat ederseniz, bi çeşit vezin. Ama fakat Can hakkında yazacağım bugün. Onun kişisel tarihini döküyorum ortaya ben.

Çok havalı parklarımız var bizim amaa mahalle parkları bile çok kapsamlı. Toprakla epey haşır neşir olduk bu sefer ama oturduğu kırmızı koltuğa dökülen taş toprağı eliyle süpürüp temizlemekten daha çok keyif alıyor. Bilemiyor henüz toprak, kum, çamur, form verme, yol açma fln yapmadı, oturdu o kırmızı koltukta, ertesi gün niyeyse kırmızı koltuk deyince koşa koşa gitti yine. Saçma oluyorlar azizim :)




Çok sıkılıyorum bazen.Tabiki her şeyi o ittirecek , özellikle pütürüklü yerlerden gezecek, saatlerce o şekilde gezecek, hiç kimseye hiç bir park objesine bakmayacak ittirecek ittirecek. Döviiim ben bunu.



Artık büyüdü teyzeleri. Bana ne yapacağımın söylenmesi en nefret ettiğim şeydi ya hani,ı ıh onda sökmedi. Alıştım ben de. Ne yapacağımız değil de ne söyleyeceğimiz tamamen ona bağlı artık. Konuşma şekli buna dönüştü. Mümkünse iltifat, beğeni, ona şaşırma, onunla ilgilenme içeren cümleler kurmuyorsan konuştukların hava civa. Zaten izin de vermiyor ya...

"sen kedileri mi seviyosun de"
"sen ablanın bisikletine mi biniyosun de"
Arabadaysak bana seslenerek
"Senin sesin arkadan çok güzel geliyor dee"
"Sen koltuğunda ne güzel oturuyosun dee"
"Senin Ecem ablan mı gelmiş dee" 



Cesaret geldi orda. Ağaca bile tırmanmaya kalktı. Çocuklar varsa kaydıraklara yanaşmıyor burda. Orda karıştı gitti kaydı koştu. Ha arkadaş mı edindi elbette hayır ama iyiydi iyi.





Dinazora tırmandı, içine de girdi. Ne zaman babası olmasa düşüyor ediyor . Baba çünkü uçuyor tutuyor yakalıyor filan ama orda i was in charge! Düşmemesini sağladım okey ama pis mikroplar nolcak? Al işte onlar girdi bünyesine. Sadece ona mı. Bana da. ömrümde ilk kez grip oldum ?/&%+
Daaaa (ama fakat lakin olan da, bi çeşit bağlaç olan da) oğlanın bronşit, hemen ciğerlere gidiyor sümükler.Mehmet eren in müsameresini kaçırdık bu yüzden. çok iyi oynamış,hiç şaşırmamış, öyle dediler, göremedik.

Dedesiyle birlikteyken her türlü oyuncağı deniyor
ay ne koştu ne koştu


Güzel bir mekan ve güzel bir Can, bu ikiliden oluşan kompozisyonlar benim işim. Üşenmeden fotoğraflamak , anında paylaşmak, sonra evde bidaha bidaha bakmak.Sonra gelip burda anlatmak. Seviyorum.
Postlarımı sevmeyen ölmesin tabi. Sadece okumasın sevmiyorsa. Bakmasın. İlgilenmesin de. Yok saysın. 
Morrissey söylüyor evet ben de katılıyorum, the more you ignore me, the closer i get, evet benim böyle olduğum olmuştur.
Ama konu Cansa biz öyle değiliz.  



Herkesin bisikletine sukutırına salça oldu. Bazen el kadar çocuklara nolur biraz binelim filan dedim. İzin de vermiyolar çoğu. Siee deyip geçemezsin. Cana o haklıymış gibi anlatmak gerekiyor. Birdee kendisi alıyor milletin şeyini, kendi pandasını da vermiyor, ay rezil ediyor beni bu çocuuuk inşallah ilerde vezir eder :p




Eskişehir ve uçakları. İlk kez gelene alışmak çok zor tabi de biz o gürültülerle büyüdük ya. Bunlar da hatırladım o uçaklardı .




Dedesi almış bir scooter. Gezdiriyoruz tabi. Napçak binecek sürecek hali yok ya . Plasmacar ın üstüne oturuyodu hiç değilse. Şimdi onu da ittirmeye başladı. Geçen gün Emirgan parkta kavga ettik bu yğzden.



Sitede adamın birinin motoruna her gün gelip oturan bi kedicik de bu :) Bu arada kedilerle iletişimi arttı. "gel kedi gel" diye diye peşlerinde dolanıp duruyor. Annesi gibi cat person olacak zaar!!! nası yalan kskdkdfg

Bu yazının anne benzerliği bu değil beklediğin an henüz gelmedi okuyucuğum:)




Yine bir panda ittirme seyansında daha saatler geçirdik.
Evet okadar uzun sürüyor.
Çünkü birden durup "şunu bi ayarlayalım ilk önceee" diyosa yerdeki gazoz kapağının üzerinden sol arka tekeri geçirmeye çalışmasındandır. Hiçbirşey sebepsiz değil. Tesadüf yok dünyasında. Çünkü hiçbirşey kendiliğinden olmuyor ki. O kapağın üzerinden kendiliğinden geçmiyor işte o tekerlek. Ayarlaması gerekiyor. Ama sonuçta ne yapmak istiyorsa onu yapıyor mu? Yapıyor. Tıpkı annesi gibi :) Yalan mı??



Sonunda oldu. Adını yazdırdım kendime. Onu kendime kattım. 
Görünce dediki, çıkaralım onu ordan, ellerine almak istedi, sevdi bence.
Yunusun içinde oldu . Uyku ihtiyacı duymuyormuş bu yunuslar sonuçta? so what deme, so what deme, ben ağlarıım! 

5 Haziran 2014 Perşembe

Can bir adaya düşerse



İnsan aynı günde vapurla, oturaklı bisikletle, at hayvanıyla,at arabasıyla tanışırsa, martısına cartısına şaşırırsa, bir sürü şey öğrenir bir sürü şeye heyecanlanırsa gün sonunda nasıl olur biliyor musunuz? aha böyle :)))


Evet ada vapurunda dönüşte Can:)

Vapurun sallanması, suyun köpürmesi, dalgalar... Aynı komik videoya bir kere daha gönderme yapılamayacağı için hayır bekleme okuyucu onu, o espiri evet buraya daha uygun olsa da, öteki yazıda yapıldı :) 

Ada denince aklına gelen klişeleri çıkar ver desem şurda size, bi çeşit seyirci jokeri kullansam, bunları söylersiniz, evet dondurma dersiniz, inkar etmeyin. El kadar çocuğa hijyen koşulları, içerdiği gerçek süt ve meyve oranı sorgulanır cinsten bir dondurmayı yedirdim mi? Tabiiki. Oh çok da sevdi.   Ama yeminlen söylüyorum, kafamıza ucubik çiçekleri takmadık. 


Herşey masal kitabındaki süslü at arabalarını anlatmamla başladı. O kadar sevdi ki onları. Hep onları kullanmayı, atlara deeeh dediğini hayal etti.  Benim görevim ne? O master ben slave olduğuma göre bu missionu da başarıyla ya yerine getirecektik ya da evde bulaşık yıkamaya devam edecekti. Zira pek az şey onu bu işten alıkoyabiliyor.Sular ziyan olmasın diye plastik kapları doldurup sonrasında on sefer kıyafet değiştiriyoruz, yani, bazen...Ama açınca da çooook ip gibi açıyoruz "greenpeace"li,"rain forest action network"lü, ya da  "friend of the earth" aktivisti arkadaşım  ya da sen şili deki çevresel örgütçü kardeşim, ya da İskandinav kökenli olan, sen de. "World water council" mensubu ya da ay bilemedim, "iski" li :p  Kızmayın çok ziyan etmiyoruz.


sonra arabacı amca gel otur buraya dedi ama tırsanziiii. Ya da at kakaları onu dehşete kapıldırtmış olabilir...


Esralar ve yaseminler vardı bizimle orada. Herkes neşeliydi. Ne güzel. Burası "aa ne şekerler,afferim onlara Can için onlar da gönüllü olmuş ne hoş" diyeceğin bölüm. 

fayton fayton fayton..unutulmazlarda ilk 5 e girdi..

 Tabi ki sıkı bir yemek faslı. Önce dondurma şimdi de kızarmış patates . Ben slingomum ım mı dedim de size canım?



Geldik bir diğer hayale. Her gördüğü bisiklete binmek isteyen, bi tur versene diyen oğlum tabiki de çok güzel kuruldu ve keyfine baktı benim bazı yerlerim terlerken :) Ama kondisyon kalmamış, ölmüşüz biz. Yokuşlarda felaketiz. Yine de nasıl sevdi, nasıl eğlendi, hiç bitmese ondan iyiydi.


Saat artık uyku saatini o kadar geçince, üstüne, onun alışkanlıklarına göre extreme sports sayılabilecek faaliyetler sonrasında sızdı kaldı :) Şimdi o ilk fotoğrafa tekrar bakabilirsiniz. Artık dönüş vapurundaki o #direncan pozu böyle oluştu:) Biz onu mutlu ettik, Allah da bizi mutlu etsin..:p



Parkta bir 5 years old abi , ona bir kez top attı diye yine ona atmak istemesi, abinin ise sunduğu imkanın bundan öteye gitmemesi, Canın arkasından bakması, sonra da "mavi giydi abi, ona atıcam" cümlesi... video, çık aklımdan :P yani ama derdini artık nekadar net anlattığını anlatmıyorum diye cümlelerinden örnekler de vereyim değil mi? Yazı zenginleşir. Hıhım..
Dün gece yatmadan önce babannesine dönüp , "yarın sabah görüşücez seninle " dedi :)
Birkaç gün önce de babası bezini yokluyorken "elleme elektrik çarpar" dedi :)) 


Bisiklet sürmek için illede bisiklete ihtiyaç yok.Almayın para tuzağı hep onlar. Hani çocuklar babalarının sırtına çıkıp gezerken ata bindim der ya bizimki ona kedi diyor mesela. Yani o ne diyorsa o...


Haftasonları deniz vapur göreceğiz diye artık İstanbul kazan biz kepçe. Annesi gibi deniz kenarında dolaşacak illaki. Evet bu yazıdaki kendimle benzeştirme açımı bu yönden belledim. Cümlemi eleştirene bi korum istikamet çorum kalşklşasklasdkdls  :p 




Benim güzel tatlı şeker bir siyah scooterım vardı, Suzuki . Çok uzun yıllarca değil ama epey bi dolaştım onunla. İşe geldim gittim. Onu kullandığımda saçlarım yapışmış, makyajım akmış onu bile dert etmiyordum düşünün. Sonra bu bloğun sahibi çıktı piyasaya. Siyuu baay kendine iyi baaak dedik kuzukiye. Belki bir gün bir vespam olur yine. Aynı şey olur mu bilmem. Onun çağrışımları, anıları, hissi başkaydı. Güzel yollarda gezdim onunla hep. Güzel anılarım var onunla ilgili. Neden hemen vazgeçtik diyorum bazen. Ama bazen "orda duran"la yeterince ilgilenmiyorsan, ihmal ediyorsan, alıştığı sevgiyi gösteremiyorsan,önceliklerin değiştiğinde o bunu fark ediyorsa, onu serbest bırakmak doğrusudur. Şimdi başkaları binecek üstüne diye kıskançlık edemezsin. 
Ne? evet , konu hala Can ;) Çok seviyor işte motorbisikletleri dedim ya. Resim de var. Tüm park halindekilere böyle çıkıp oturuyoruz. Çalışırsa işi olmuyor, topuk yani, tabi başka o. 

Şimdi yakın zamanda önümüzde bir Eskişehir akabinde Bursa gezintisi var. Günü gününe yazamazsam ondan yani :)